باور یا مشاهده

پیشتر در نوشته‌های «مشاهده گرایی/باورگرایی» و «باور کن تا ببینی»، میان اهمیت و اصالت باور و مشاهده مردد بودم. شاید راه برون رفت به این شکل باشد که تکیه بر باور به عنوان واقعیتی طبیعی شناخته شود که انسان‌ها تمایل به آن دارند و تکیه بر مشاهده، آرمانی باشد که برای دست‌یابی به واقعیت باید به سوی آن رفت.

 بنابراین از این منظر:

باورگرایی یک واقعیت است، و مشاهده‌گرایی راهی برای دست‌یابی به واقعیت.

  
نویسنده : دکتر پوریا صرامی ; ساعت ٧:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۱٩